പറയേണ്ടെന്ന് വെച്ച നുണകള്‍

ധൃതിയില്‍ വലിച്ചടച്ച് താഴിട്ട വാതില്‍.
പുറത്തൊരല്‍പം മാത്രമായിപ്പോയ കര്‍‌ട്ടന്‍.
ഉച്ചസ്ഥായിയിലെത്തും മുമ്പ് മൃതിയടഞ്ഞൊരു നിലവിളി
തൊണ്ടയില്‍ കുരുങ്ങിക്കിടപ്പായ വേദന.
ഈ വീടിന്റെ ജനാലയിലൂടെ നോക്കിയാല്‍ കടല്‍ കാണാമെന്ന്
നിങ്ങളെ പറഞ്ഞ് വിശ്വസിപ്പിക്കണമെന്നുണ്ട്.
വയ്യ.
ഇവിടെ വന്നാല്‍
നഗരവീഥികളിലൂടെ ഒരുമിച്ചലഞ്ഞും
പാണ്ടികശാലകള്‍ക്കു മുമ്പിലെ
അവിശ്വസനീയമായ ഏകാന്തതയില്‍
ഒരു പെട്ടി കഥകള്‍ ചുമട്ടിറക്കി
അന്തവും കുന്തവുമില്ലാതെ
കടലിനെ നോക്കിയും
അതിലൊരല്‍പം കടമെടുത്ത്
കണ്ണെഴുതിയും
വില്‍ക്കാന്‍ പോലും മറന്നുപോയ
കടല കൊറിച്ചും
ഒടുക്കമില്ലാതെ സംസാരിച്ചും
നിങ്ങളെ ഞാന്‍ സ്നേഹിക്കുമെന്നും
പറയണമെന്നുണ്ടെങ്കിലും വയ്യ.

എന്റെ ജനാലകള്‍ക്ക് തുരുമ്പെടുത്ത വിജാഗിരിയും
എത്രയെണ്ണയിട്ടാലും ഒടുങ്ങാത്തൊരു ഞരക്കവും മാത്രമാണുള്ളത്.
അതിനുമപ്പുറം കടലോ തിരമാലകളോ ഇല്ല.
കഥകളോ കണ്‍മഷിയോ കൊണ്ടുതരിക സാധ്യമല്ല.
എന്തിന് ഇറ്റിറ്റ് വീഴുന്ന അടുക്കളപ്പൈപ്പിന്റെ പിരിയൊന്ന് മുറുക്കാന്‍ പോലും
എനിക്കാവതില്ല.
വെറും വിഷാദത്തില്‍ ഒരാണ്ടുകൂടി
ചുരുണ്ടുകൂടിക്കിടന്നുതീര്‍ക്കാന്‍ മാത്രം
ഇങ്ങോട്ട് വരിക.
വാതില്‍ താനേ തുറക്കുക.
ചിലപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ശ്വസിക്കുന്നുണ്ടാകില്ല.
എങ്കിലും അടുത്തു വന്നു കിടന്ന്
ഒച്ചയനക്കമുണ്ടാക്കി
കുമിഞ്ഞു കൂടിയ
പൊടിയല്‍പം പറത്തിയാല്‍
തുമ്മാനാഞ്ഞെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കും വിധം
ഒരു പാട്ടുയരുന്നത് കേള്‍ക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞേക്കും
ഹൃദയം മിടിച്ചു തുടങ്ങുന്നതാണ്.
കാതോര്‍ത്തില്ലെങ്കിലും
കൂടെ മിടിച്ചാല്‍ മതി.
ഒരുമിച്ച് ശ്വസിച്ചാല്‍ മതി.
ജീവന്‍ നിലനിര്‍ത്താന്‍
അതു മാത്രം മതി.

ഗയയില്‍ നിന്ന്

ഇര പിടിക്കാനിറങ്ങിത്തിരിച്ചൊരു
വന്യമൃഗത്തെക്കണക്കാണ് വേദന.
പാത്തും പതുങ്ങിയുമാണ് വരവ്.
പ്രാണന്‍ പിടയുമ്പോഴാണറിവ്.
ചിലതെല്ലാം മറക്കാനും
മറ്റു ചിലതോര്‍മിക്കാനും
ചിലയിടങ്ങള്‍.
എന്നിട്ടും വേദന മാത്രം മാറുന്നില്ല
കഴുത്തിനു ചുറ്റും പിണഞ്ഞു കിടപ്പാണത്
പിടിയൊന്നയഞ്ഞാല്‍ ചിലപ്പോള്‍
മൃതശരീരം നിലംപതിച്ചേക്കാം.

ഗയയിലെ വൈകുന്നേരങ്ങളില്‍ ചിലതില്‍
മഴ ചാറിത്തുടങ്ങുമ്പോഴും
ആരും വന്നൊന്നകത്തു വലിച്ചിടാനില്ലാതെ
മട്ടുപ്പാവിലെ തുണികള്‍.
മുറിവുകള്‍ മാത്രമല്ല ഉണങ്ങാത്തതായുള്ളത്.
മറക്കണമെന്ന് കരുതുന്നതല്ല
മറക്കുന്നതൊരിക്കലും.

സിഡ് ബാരെറ്റിന്

പ്രിയ സിഡ്,

കൂടെക്കിടക്കാനവസരവും

കൂടെ നിന്റെ പാട്ടും തന്നാല്‍

പകരം

കോല്‍ക്കത്തയിലെ വേനലും

ഭ്രാന്തും

കണ്ണുകളില്‍ കാലമേറെയായി

കാത്തുകെട്ടിക്കിടക്കുന്ന

കാലവര്‍ഷമൊന്നും തരാം.

നീയറിയില്ലയിതൊന്നുമെന്നാലും

അത്രയൊന്നും രസമില്ലെന്നാലും

വിളിക്കുന്നത് സ്നേഹത്തോടെ-

യാണെന്നും

രാത്രികളേറെ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു

നിന്റെ മാത്രം ഇല്ലായ്മയിലെന്നും

ഓര്‍മ വയ്ക്കുക.

ഓര്‍മ വയ്ക്കുക,

കുറച്ചേറെ മുറുക്കമുള്ള

ചില കമ്പികളാണെന്റെ

ഗിത്താറിനെന്നും

ഒന്നു തൊട്ടാല്‍ പൊട്ടുമെന്ന മട്ട്

വെറുതേയൊരു കാത്തിരിപ്പിലാണവ-

യൊരു പാട്ടുകാരനെന്നും.

ഒരുക്കത്തിലാണ്,

പകലും രാത്രിയും

അലസമൊഴുകുമൊരു പാട്ടിനാല്‍

നിന്റെ വരികളാല്‍

പ്രിയ സിഡ്.

മുറിവുകള്‍ പ്രണയത്താലല്ലാതെയും,

ശരീരത്തില്‍

രണ്ടാം നിലയിലെയീ കുടുസ്സുമുറിയില്‍

നീ എന്ന് പെയ്യും?

നാളെയെന്ന് കരുതട്ടെ,

വീണ്ടും

വെറുതെ.

ഉച്ച

1.

ഗര്‍ഭിണിപ്പൂച്ച അലസം
മാന്തുന്ന വരയന്‍ നാഭിയിന്മേല്‍
വെയിലേത്
വിശപ്പേതെന്ന് പറയുകയസാധ്യം.
കാര്യമൊന്നുമറിയാത്ത മട്ട്
കണ്ടന്‍ നടപ്പുണ്ട് താഴെ.
ഊണാവാന്‍ കാത്തിരിപ്പാണ്
ഒരു കെട്ടിടം മുഴുവന്‍,
പൂച്ചക്കണ്ണിനാല്‍.

2.

മൂന്ന് നേരം ചോറ് തിന്നാതെ വയ്യ,
പാലം വിമാനത്താവളം വരെ നീളണം.
വല കുലുങ്ങാതെയുള്ളൊരു
കാല്‍പ്പന്തുകളിയില്‍ ഉറക്കം തള്ളി
മഞ്ഞ തലപ്പാവണിഞ്ഞ
കളിക്കാര്‍ പാടുന്നുണ്ടുള്ളാലെ,
ഉരുളക്കിഴങ്ങിന്റെ
വിരസതയെക്കുറിച്ച്.

വേനലിലൊരിടത്ത് പോയ്‌വരുമ്പോള്‍ ചില ചിന്തകള്‍.

1.
അന്ന് തൊട്ടുള്ള കെട്ടിടമാണ്.
അനേകം സങ്കടങ്ങളാണ്.
ഉണങ്ങാനിട്ട വസ്ത്രങ്ങള്‍
പറക്കുമ്പോള്‍ പാടുന്ന പാട്ടാണ് കാറ്റ്.
ഇടനാഴിയില്‍ വലിച്ചിട്ട
ചൂരല്‍ കസേരയില്‍
പദപ്രശ്നം പൂരിപ്പിക്കുന്ന വൃദ്ധന്റെ കണ്ണടയാണ്
ഇന്നത്തെ ചിന്താവിഷയം
ആറിയ കട്ടന്‍ ചായ-
യിലേയ്ക്ക് പണിപ്പെട്ട് വരി തീര്‍ക്കുകയാണ്
ഉറുമ്പുകള്‍.
അവിടെയാണ് വേനലിന്റെ ഉത്ഭവം.

2.
ഷാലിമാറില്‍ നിന്ന് കോല്‍ക്കത്തയിലേയ്ക്ക്
കാലത്ത്.
അങ്ങാടികളെ അവഗണിക്കാം.
വെയിലിനെ വയ്യ.
ബസ്സില്‍ തിരക്ക് കുറവ്.
ദുര്‍ഗ്ഗാദേവിയ്ക്കുമുന്നില്‍
വേദനയേതുമില്ലാതെ-
യെരിയുന്ന ചന്ദനത്തിരിക്ക്
താഴെയാണ് ഡ്രൈവറുടെ
ബീഡിപ്പൊതി.
കോല്‍ക്കത്തയെത്തുവോളം
പുകയുന്നത് പക്ഷെ
പഴയ പ്രണയമാണ്.
ഹൌറ പാലത്തിന്റെ
നീളത്തിലൊരു ധൂമ്രദൂരം.

3.
പഠിപ്പൊഴിഞ്ഞൊരു നേരമില്ല.
വൈറ്റമിന്‍ ഇ യുടെ കുറവ് വരുത്തുന്ന രോഗങ്ങള്‍
മെട്രോയിലൊരു അവസാന വായനയ്ക്ക് ശേഷം
പാവാടയ്ക്കടിയിലേയ്ക്ക്.
പെണ്‍കുട്ടികളുടെ പരീക്ഷാരഹസ്യങ്ങളും അവിടെയത്രെ.
ആ ചോദ്യം വരാതിരിക്കാനാണ് സാധ്യത.
അല്ലെങ്കിലും പരീക്ഷകളെല്ലാം
പള്ളിക്കൂടത്തിനു പുറത്താണ്.
പാവാടയ്ക്കടിയിലെഴുതിയിട്ടവ
മറക്കുകയാണ് അവിടെ  നല്ലത്.

4.
ഓട്ടോയില്‍ ‍ഡ്രൈവര്‍ക്കടുത്താകുക
കയറിയിറങ്ങാന്‍ സുഖം.
അപകടത്തിനോഹരി
മുമ്പേ പകുത്തെടുക്കുന്ന വിശ്വസ്തരായിത്തീരുന്നു
മുന്‍നിരക്കാര്‍.
റേഡിയോയില്‍ സ്റ്റേഷന്‍ തിരഞ്ഞെടുക്കാം.
പിന്‍നിരയിലെ സുരക്ഷിതത്വത്തില്‍
നഷ്ടപ്പെടുന്നത്
ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഈണങ്ങളാണ്.
ചില്ലറയെല്ലാം ഒരു ഹേമന്ത് കുമാറില്‍
ഭരമേല്‍പ്പിച്ച്
നഗരമധ്യത്തില്‍ തുപ്പിയിടും
വണ്ടി.
ഇനിയങ്ങോട്ട്
സംഗീതമുണ്ടാകുമെന്നുറപ്പിക്കവയ്യ.

In the Land of Death and Desire

Your death be a wall gecko,
Progeny, chameleon.
Poetry be a loose lazy gamecock,
Unaware of the tensing
Leash at my big toe.
Oh let your death
Be of a myriad
Blinking lights
Known only to the
Sleepwalking.
Let it be
Of the seamless
Cloth of my mother's saree,
Dancing peacocks,
Merry elephants
Ta da da dum,
Bam bam.

എത്രയും പ്രിയപ്പെട്ട

ഇന്നാളൊരു ചിത്രം കണ്ടു.
സൂര്യനസ്തമിക്കാറാവുന്ന നേരത്ത്
ഒരു പുഴ.
സ്വര്‍ണവും വെള്ളവും ഇടകലര്‍ന്ന്
രശ്മികളൊളിച്ച് കളിക്കുന്ന
വെള്ളം.
പെട്ടന്നോര്‍മ വന്നത്
കുറെയധികം
ആശംസാകാര്‍ഡുകളാണ്.
പിറന്നാള്‍,
ക്രിസ്മസ്,
വിവാഹവാര്‍ഷികം.
പണ്ടൊരു പെട്ടി നിറച്ചുമുണ്ടായിരുന്നു അത്.
കുറെനാള്‍ സൂക്ഷിച്ച് വച്ചിരുന്നു.
മാസം മൂന്നോ നാലോ കൂടുമ്പോളെല്ലാമൊന്നെടുത്തുനോക്കും.
അതിലെ നിറങ്ങളാണിത്.
ഈ ചിത്രം തന്നെ പല പ്രാവശ്യം കണ്ടിരിക്കുന്നു
നിങ്ങള്‍ക്കും കുടുംബത്തിനും
അതിന്റെയോ ഇതിന്റെയോ ആശംസകളെന്ന്.
ചിലവയില്‍ ഇരട്ടവാലന്മാരുണ്ടാകും.
വലിയ കാര്യമൊന്നുമില്ല.
ഇപ്പോളവയെവിടെയാണെന്നറിയുകയുമില്ല.
എന്നാലും ഈ നിറങ്ങളെപ്പോഴും
ഭൂതകാലത്തിന്റെ.
സ്നേഹത്തോടെയെന്നും
എത്രയും പ്രിയപ്പെട്ടയെന്നുമെല്ലാം
എഴുതപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു കാലത്ത്
കുറെ മനുഷ്യര്‍
തിരഞ്ഞ് കണ്ടുപിടിച്ച
ചിത്രങ്ങള്‍.
ചിലവയില്‍ കാണാം,
എനിക്കൊപ്പം ജനിച്ചവരുടെ
കൈയ്യക്ഷരം.
കൊച്ചുമക്കളെക്കൊണ്ട് എഴുതിപ്പിക്കുന്നതാണ്.
ഉമ്മയെന്നും മറ്റും.
ചിലപ്പോളിത്തരം ചിത്രങ്ങള്‍
വെറുതേ ചില സ്നേഹങ്ങളിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകും.
പിന്നെ മരിച്ചവരവരെല്ലാവരുമെന്നോര്‍ത്ത്
വേണ്ടെന്ന് വയ്ക്കും.
ഈ ക്രിസ്മസ്സിന് കാര്‍ഡുകളയയ്ക്കണം
എല്ലാവര്‍ക്കും.
പോട്ടെ.
നടക്കുകയില്ല.
ഒന്നും.

തൃശ്ശൂര്‍ പൂരം

പണ്ട്
കുറച്ചധികം നിലകളുള്ള,
അടുത്തുള്ളൊരു
കെട്ടിടത്തിന്റെ
മട്ടുപ്പാവില് നിന്ന്
അപ്പനുമമ്മേം തൃശ്ശൂര്‍ പൂരം
കണ്ടപ്പം
ഞാന്‍
അമ്മേന്റെ വയറ്റിലായിരുന്ന്.
അന്നവരുടെ കൈയ്യിലത്രയൊന്നും പൈസയുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അധികം വൈകാതെ പുറത്ത് വരാന്‍
പോകായിരുന്ന
എനിക്ക് കുഞ്ഞുടുപ്പും കിലുക്കുമൊക്കെ വാങ്ങേണ്ടതെങ്ങനെയെന്നാലോചിച്ച്
അമിട്ട് പൊട്ടണ വെളിച്ചത്തില്‍
അമ്മേന്റെ കണ്ണ് നെറഞ്ഞത്
അപ്പന്‍ കാണേം
പിന്നെ കാണാത്ത പോലെ നടിക്കേം
ചെയ്തിരുന്ന്.
പിന്നെ ഞാന്‍ വന്ന വരവില്
അവര് ഉമ്മ കൊറെ
വെച്ചിരുന്ന്.
ഉടുപ്പിന്റേം കിലുക്കിന്റേം കാര്യമൊക്കെ
മറന്നും പോയിരുന്ന്.
ആ വകേല് എനിക്ക്
ഉമ്മ കൊറച്ചധികം കിട്ടേം
ഞാനുറക്കത്തില്
കരയാണ്ടിരിക്കേം
ഉരുണ്ട് പെരണ്ട് വീഴാണ്ടിരിക്കേം
ചെയ്തിരുന്ന്.
നമുക്കത്രയൊന്നും പൈസയില്ലാത്ത കാലത്ത്
നമ്മളൊക്കേം
മട്ടുപ്പാവീനിന്ന് കണ്ട
തൃശ്ശൂര്‍ പൂരോം
അമിട്ടും
ഉമ്മേമൊക്കെക്കാരണാണ്
ഞാനിപ്പഴും
ചിരിക്കുമ്പം
കണ്ണ് നെറയണതും
അതമ്മ കാണേം
പിന്നെ കണ്ടില്ലാന്ന് നടിക്കേം
ചെയ്യണത്.
ചിരിക്കുമ്പം എന്നെക്കാണാനപ്പനെപ്പോലെയാണല്ലോ.
ഉമ്മകളൊക്കേം
അമ്മയ്ക്കുമെനിക്കും തന്ന്
അപ്പന്‍ മരിച്ചും പോയിട്ടിപ്പം
കൊല്ലം
പത്തുപതിനേഴായല്ലോ.

Base Plate

The Panasonic P2 also has a base plate.

You can have the small one,

to use with the bad, small tripod,

or the big oblong one

for the good, big tripod.

We, will use the small one.

Our needs are small,

these are bad pictures to be taken,

dirty.

We film at night,

get pick pocketed,

lose our phones,

creep back in at dawn,

watch the rushes,

it's shit.

It's always shit.

Sometimes

we lose a boom rod,

break a tripod leg,

misplace the base plate.

Our images dumped,

our I Macs, redundant,

files ever unrendered.

Dear partner in principal photography,

I was using your base plate all along.

My images are not mine,

They are half baked

lies, theories

in self deception.

Dear partner in all things

Tarkovsky, Bresson,

movies we are yet to watch,

yesterday, before going home,

I came to your room.

You were drunk and sleeping.

The room reeked of rum,

cheap Bangla,

of wet clothes, sweat.

Your head down on the bed untidy,

hair unkempt, ever so brown,

hand lying limp,

pointing to a pointless brown spot on the wall.

Along that tangent is where I left the base plate I stole.

I also felt like leaving

a kiss on your puffed cheek.

Didn't.

Instead I stood at the door.

Three seconds,

the image is mine.

Don't you know?

That's how long it takes an image

before a cut,

to stay in your mind

forever or never.

അങ്ങനെയിരിക്കെ.

വെയിലാറുന്നതും കാത്ത് 

പകുതിമയക്കത്തിലാണ് 

പുറത്ത് ചെടികള്‍. 

നഗരശബ്ദങ്ങള്‍ 

ദൂരത്തെവിടെയോ ആണല്ലോയെന്ന-

യാശ്വാസം മാത്രമാണ്

മുറിയില്‍ നിനക്ക് കൂട്ട്. 

അലസനൊരു പൂച്ച 

മറന്നുവെച്ചുപോയ കോട്ടുവായ കണക്ക്

വാടിത്തളര്‍ന്ന്

ജനല്‍ത്തിണ്ണമേല്‍ 

നീ നട്ടൊരു ചെടി.

പണ്ടൊരുകാലത്ത്

ദിവസങ്ങള്‍ പോകുന്നതറിയാതെ-

യൊരു മുറിയി-

ലൊരു കിടക്കമേല്‍ മാത്രമായിരിക്കാന്‍

കൊതിച്ചതാണോ

കടിച്ച നഖം 

ചുമരില്‍ പറ്റിച്ചുവെച്ചുകൊണ്ട് 

നീയോര്‍ക്കുന്നത്. 

അടുത്ത മുറിയില്‍നിന്നും

പ്രെഷല്‍ കുക്കറിന്റെ കൂക്കുവിളി

ഒരു കാലന്‍ കോഴി കണക്ക്

ജിജ്ഞാസയുണര്‍ത്തുന്നുവല്ലേ. 

സത്യത്തിലെന്താണ് കാലന്‍ കോഴി. 

ഇതൊക്കെയുമാലോചിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണോ

ഇക്കണ്ടയില്ലായ്മകള്‍ കൊണ്ടാണോ

നിന്റെ മുറിയില്‍ സമയമില്ലാത്തതും

നീ കിടന്നകിടപ്പില്‍നിന്നനങ്ങാത്തതും.

ശരിക്കും ഇതെല്ലാമൊരു ചിത്രമല്ലേ.

ചായമുണങ്ങാന്‍ വെച്ചുപോയൊന്ന്. 

വെയിലാറുന്നതിനും മുമ്പുള്ള നിമിഷങ്ങളിലാണ് 

മനുഷ്യര്‍ മരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതെന്ന് തോന്നുന്നു. 

മഴക്കാലത്തെ മുറിവുകള്‍

മഴക്കാലത്തെ മുറിവുകള്‍ സൂക്ഷിക്കണം.

ഉണങ്ങാന്‍ പ്രയാസമാണ്.

അണുക്കളുടെ ആക്രമണം ശക്തം.

ഇന്നാളൊരു കുളത്തില്‍

കാലൊന്ന് നനയ്ക്കാനിറങ്ങിയതാണ്.

മുരുക്കിന്‍ മുള്ളുപോലത്തതെന്തോ കൊണ്ട്

കാല്‍വെള്ള കീറിയിരിക്കുന്നു.

നീറ്റലസഹ്യം.

വേച്ചുവേച്ചേ നടക്കാനൊക്കൂ.

തൊലി പിളര്‍ന്ന് റോസാപ്പൂ നിറത്തില്‍

മാംസം.

മണല്‍ കയറിയാല്‍ തരുതരുന്നനെ

അറിയാം വേദന.

അറിയാതെയെവിടെയെങ്കിലുമൊന്നുരഞ്ഞാല്‍

കണ്ണിലിരുട്ട്.

കാലവര്‍ഷം തകര്‍ത്ത് പെയ്യുമ്പോള്‍

കട്ടന്‍ ചായയും കായവറത്തതുമായി

പഴയ പ്രേമം വല്ലതുമോര്‍ത്തിരിക്കാനുള്ളതിനി-

തിപ്പോള്‍ വെറും പുകച്ചിലാണ്.

കാര്യമെല്ലാം ശരിയാണ്.

കുറച്ച് കഴിഞ്ഞാലുണങ്ങണ്ടതാണ്.

എന്നാലും പറയട്ടെ,

ഡെറ്റോളും ബെറ്റാഡിനുമെല്ലാ-

മെത്ര തേച്ചുപിടിപ്പിച്ചാലും

കുളത്തില്‍ മുള്ളുകളനവധിയാണ്

മഴക്കാലത്തെ മുറിവുകള്‍ ഉണങ്ങാന്‍ പ്രയാസമാണ്.  

പപ്പടം

പപ്പടം വീണുപൊട്ടി
രണ്ടു കഷ്‌ണവും
പൊടിക്കുട്ടികളുമായി.
കാവിപൂശിയ നിലത്തുനിന്ന്
കോരിയെടുത്തതിനെ വീണ്ടും
കൊടമ്പുളിയിട്ടുവെച്ച
നെയ്‌മീന്‍ ചാറിയ
ചോറില്‍ ചേര്‍ത്ത് പൊടിച്ചുരുട്ടുമ്പോള്‍
പെറുക്കിയെടുക്കപ്പെടാത്ത
പൊടിക്കുട്ടിപ്പപ്പടങ്ങള്‍
പരാതി പറയുന്നുണ്ടാവുമോ
അമ്മപ്പപ്പടത്തോടും
ഗര്‍ഭമുണ്ടാക്കി പോളച്ചുവിടീച്ച
വെളിച്ചെണ്ണ പരനാറിത്തന്തയോടും? 

At the Dentist's

At the dentist's
you are suddenly ashamed of yourself.

You don't possess the dexterity of the numerous equipment.
You haven't got a clue what they do to your teeth.
You desperately try to guess from their movements inside your mouth
What does what.

Your body is not as flexible as the chair you are sitting on.
Oh the chair.
It's not a chair.
It's an orgasmic arch.
And you get fucked in the mouth.
When you smell the gloves close
to your nose,
on the hand that's one half inside, one half out,
you feel cheated.
But you are happy they use rubber.


At the dentist's
your mouth is a traitor.
And you are stupid.

ആസ്റ്ററിസ്ക്*

കൊറെകാലമായുള്ള ആഗ്രഹമാണ്
ആസ്റ്ററിസ്കു*ള്ളൊരു കവിത.
കവിത കഴിഞ്ഞാലും
കഴിയാത്ത അടിക്കുറിപ്പുകള്‍.
എന്തൊരു സാധ്യതയാണത്.
ആളുകളെ കളിപ്പിക്കുക അങ്ങനെ.
തീര്‍ന്നല്ലോയെന്നാശ്വസിക്കുമ്പോള്‍
തീര്‍ന്നില്ലെന്ന് കൊഞ്ഞനം കുത്തി
ആറോ നാലോ കാലും നീര്‍ത്തി-
യിങ്ങനെ നിക്കും
നക്ഷത്രമെന്ന് ഭാവിച്ച്,
സൂക്ഷിച്ച് നോക്കിയാല്‍
മിന്നുമെന്ന് തോന്നിച്ച്.
ഏത് പ്രവാചകന്റെ ഏത്
ജനനത്തിന് വഴികാട്ടാനെന്ന്** പറഞ്ഞോ
മരുഭൂമികളില്‍ കൊറെ കൊണ്ടുപോയ് ചുറ്റിച്ചവസാനം
അടുത്തു ചെന്നാ
ലാറുനാലുകാലോ-
ണ്ടാവുംവിധം ഒരു നീരാളിപ്പിടുത്തോം.
ദാ കെടക്കുന്നു
കവിതേം
കോപ്പും
കോപ്രാട്ടീമൊക്കെക്കൂടെ-
യൊരാസ്റ്ററിസ്കീയോസിസില്‍
താഴെ.

*  ഗ്രീക്കില്‍ കുഞ്ഞുനക്ഷത്രം എന്നര്‍ഥമുള്ളതുകൊണ്ട് ആ പേര് വന്നു. തെറി തെറിയല്ലെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കാനും അടിക്കുറിപ്പുകള്‍ ചേര്‍ക്കാനും, കണക്കിലും മറ്റും വ്യാപകമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.
** യേശുക്രിസ്തു ഉണ്ടായപ്പൊ ആട്ടിടയര്‍ക്ക് വഴികാണിച്ചതോ തെറ്റിച്ചതോ ഒക്കെ ഒരു നക്ഷത്രാണ് പോലും. 

ഞാന്‍ മലാലയല്ല

ഹൊ!
ഞാന്‍ മലാലയല്ല.
വെടിയുണ്ടയെന്നാല്‍ എന്താണെന്നെനിക്കറിയില്ല.
മരണം മുന്നില്‍ക്കാണുക എന്നത്
എനിക്കൊരു പ്രയോഗം മാത്രം.
എഴുത്തെന്താണെന്ന്
ഞാനിനിയും പഠിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.
ഹൊ ദൈവമേ ഞാന്‍ മലാലയല്ല.
ആയിരുന്നെങ്കില്‍
എനിക്ക് ജീവിക്കാനാവുമായിരുന്നില്ല.
വലിയ ലക്ഷ്യത്തിനുവേണ്ടിയോ
അക്രമം പ്രതീക്ഷിച്ചോ
ഒന്നും ജീവിച്ചുപരിചയമില്ലാത്ത ഞാന്‍
മലാലയെങ്കില്‍
ഒരു ചാപിള്ളയായി ജനിച്ചുവീഴുമായിരുന്നു.
പ്രിയ
മലാല യൂസഫ്‌സായ്,
നീയെന്താണ് കുട്ടീ?

സ്വയംഭോഗമെന്നാല്‍.

വശത്തൂടെയല്ലാതെ,
കഴുത്താകെ നീട്ടി,
പിന്നെയും നീട്ടി,
അസാധ്യമാംവിധം വളച്ച്,
ഒരു കാമുകനെപ്പോലെ
മുലകള്‍ക്കരികിലൂടെയുരുമ്മി
എന്റെ കക്ഷം മണപ്പിച്ച്
കുഞ്ഞുരോമങ്ങളുടെ ആ കുഴിയില്‍
മുഖം പൂഴ്ത്താന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍!
സ്വയംഭോഗമെന്നാല്‍ അതായിരുന്നെങ്കില്‍!

പപ്പായിച്ചി

കണ്ടില്ലേ
അയലത്തെ വീട്ടിലെ പപ്പായമരം
ഒരു വയസ്സിത്തള്ളയാണ്.
മേലാകെ ചെതുമ്പലിച്ച്
തൂങ്ങിയാടുന്ന മുലകള്‍ കാണിച്ച്
കാലമേറെക്കണ്ടതിന്റെ ഹുങ്കില്‍
ക്ലാവ് പിടിച്ച പച്ചച്ച മുടി
വെറുതെ കാറ്റത്താട്ടി
മെല്ലിച്ച
തൊട്ടാല്‍പ്പൊട്ടുന്ന നീണ്ട വിരലുകള്‍കൊണ്ട്
പഴങ്കഥകള്‍ പറഞ്ഞ്
പല്ലില്ലാച്ചിരി ചിരിക്കുകയാണ് തള്ള.
പച്ചച്ചി
പപ്പിച്ചി
പപ്പായിച്ചി. 

കുഞ്ഞിക്കാറ്റില്‍ കല്ലിച്ചത്.

മഴ നനഞ്ഞൊട്ടി
വിറച്ച് വരുമ്പോള്‍
തുറിച്ച് നോക്കിയാലപ്പക്കിട്ടും
കാറ്റില്‍ കല്ലിച്ച
കുഞ്ഞിയമ്മിഞ്ഞയുമ്മകള്‍.

വഴികള്‍ വഴക്കാളികള്‍

വഴികളോരോന്നും
വിലാപയാത്രയായി
മഞ്ചലുകളായി
മലഞ്ചെരിവുകളിലൂടെ
സ്വയമേ പോകുന്നതാണത്.
സൂര്യനൊളിക്കുന്ന
താഴ്വാരങ്ങളും തേടി
കലന്ററുകളിലെ
ചിത്രങ്ങളും തേടി
പതിയെ പടികയറുന്നതാണ്,
ഇനിയില്ലയെന്നു പറഞ്ഞ്
വഴി തെറ്റി വഴി തെറ്റി.
വഴക്കാളി വഴക്കാളി.

ചിന്ത: അഗസ്റ്റിന്‍ സെബാസ്റ്റ്യന്‍.

വെയിലില്‍ വാഴുക വളരുക നീ

                                                ചിത്രം കടപ്പാട്, ഒറ്റമഴ


പ്രളയമാണ് പുറത്തെന്നും, ഒരു
കുടുസ്സുമുറിയില്‍, ചായക്കടയില്‍
കുടുങ്ങിപ്പോയ പലര്‍ നമ്മളെന്നും
പൊയ് പറഞ്ഞാടാന്‍
ഒരു പ്രളയം പുറത്ത്.
പ്ലാസ്റ്റിക്കുസഞ്ചികള്‍,
മേശകള്‍,
ചില്ലുകൂട്ടിലെ ചിത്രങ്ങളില്‍
കല്യാണം, വിവാഹവാര്‍ഷികം, മരണമെ-
ന്നൊഴുകുന്ന തവിട്ടുവെള്ളത്തില്‍,
നമ്മുടെ ചായ, കഥകള്‍, കഥപറച്ചിലുകള്‍. ‌
മഴക്കുപ്പായങ്ങളുടെ തിളക്കത്തില്‍,
പരല്‍മീനുകളെപ്പോലെയിളകുന്നത്
ഇന്നലെകളിലെ വെയിലെന്നും
പുതിയ പ്രഭാതങ്ങളുടെ കുഞ്ഞുകാഴ്ചകളെന്നും ചിലര്‍.
നമുക്കോ കവിതകളില്ല,
നമ്മുടെ ക്‌ടാങ്ങള്‍ക്ക്
കളിപ്പാട്ടങ്ങളില്ല.
അതിവേഗമില്ലാതാകുന്ന വെളിച്ചത്തില്‍
നാമെത്ര നമുക്കെത്രയെന്നറിവതില്ല.
എത്ര രാത്രികള്‍ നമ്മളിവിടെയിങ്ങനെ,
എത്ര കാഴ്ചകള്‍ നമുക്കു ചുറ്റുമങ്ങനെ.
പഴയൊരുടമ്പടിക്കണക്കിലോ,
കുട്ടികള്‍ കളിവഞ്ചികളുണ്ടാക്കി
പേടകങ്ങളെന്ന് പറഞ്ഞ്
നനഞ്ഞ് ചീര്‍ത്ത് പൊങ്ങിമുങ്ങാന്‍ വിടുന്നു.
അവയ്ക്കുള്ളില്‍ ജീവനെത്ര-
യെത്ര ഇണകള്‍, മൃഗങ്ങള്‍,
വംശനാശങ്ങള്‍? 
വശത്തൊരിടത്ത്
നാണിച്ച് മെല്ലെ,
തെറിപ്പിക്കാതെ മൂത്രമൊഴിക്കാന്‍
പാടുപെടുന്ന കുട്ടീ,
നീയിപ്പ്രളയവും കഴിഞ്ഞ്
പുറത്തിറങ്ങും
നീയിനി മരിക്കാതെ,
നീ മാത്രമറിയാതെ
പിന്നെയും പിന്നെയും
പൂത്തുലയും.
പഴയ പ്രളയത്തെ മറന്നു വീണ്ടും
പുതിയ കുപ്പായങ്ങള്‍ തുന്നുക നീ,
വെക്കമുറങ്ങിയുണരുണുക,
വെയിലില്‍ വാഴുക, വളരുക നീ.